Dari Kosmogenesis Menuju Kristus Kosmik: Telaah Pemikiran Pierre Teilhard de Chardin Tentang Arah Gerak Manusia

Main Article Content

Kristoforus Bagas Romualdi
Judirho Judirho
Christian Alka Dwitama

Abstract

Di tengah ketegangan antara sains dan dogmatisme teologi tentang asal-usul manusia, Pierre Teilhard de Chardin hadir menawarkan kerangka pemikiran yang memandang evolusi bukan sebagai ancaman bagi iman, melainkan sebagai manifestasi penciptaan ilahi yang berkelanjutan. Penelitian ini menggunakan metode studi kepustakaan (library research) dengan pendekatan kualitatif deskriptif-analitis dan hermeneutik filosofis untuk menguraikan bangunan pemikiran Theilhard terkait evolusi, mulai dari tahap kosmogenesis hingga Kristogenesis. Hasil analisis menunjukkan bahwa arsitektur teologi Teilhard digerakkan oleh "Hukum Kompleksitas-Kesadaran" yang berproses melalui tiga tahap utama penciptaan: kosmogenesis, biogenesis, dan noogenesis (munculnya kesadaran reflektif manusia yang membentuk noosfer). Seluruh lintasan makro evolusi ini diyakini mengerucut secara teleologis menuju satu pemusatan spiritual tunggal, yakni Titik Omega. Secara revolusioner, Teilhard mengidentifikasi Titik Omega ini sebagai sosok Yesus Kristus (Kristus Kosmik) yang mengubah narasi evolusi materi menjadi lintasan keselamatan kosmik (Kristogenesis). Paradigma ini berpotensi mampu mendamaikan evolusi dengan iman Kristen, serta memberikan relevansi ekologis dengan menempatkan manusia sebagai agen yang bertanggung jawab merawat alam semesta.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Romualdi, K. B., Judirho, J., & Dwitama, C. A. (2026). Dari Kosmogenesis Menuju Kristus Kosmik: Telaah Pemikiran Pierre Teilhard de Chardin Tentang Arah Gerak Manusia. J-CEKI : Jurnal Cendekia Ilmiah, 5(3), 2279–2287. https://doi.org/10.56799/j-ceki.v5i3.16362
Section
Articles
Author Biographies

Judirho Judirho, Pendidikan Sejarah Universitas Tanjungpura, Indonesia

Pendidikan Sejarah Universitas Tanjungpura

Christian Alka Dwitama, Pendidikan Sejarah Universitas Tanjungpura, Indonesia

Pendidikan Sejarah Universitas Tanjungpura

References

Birx, H. J. (1999). The Phenomenon of Pierre Teilhard de Chardin. The UU Humanist Association, 33(1).

Bratton, S. P. (2018). The Mass on the World” on a Winter Afternoon: Contemporary Wilderness Religious Experience and Ultimacy. Open Theology, 4(1), 281-291. doi:https://doi.org/10.1515/opth-2018-0021

Castillo, M. (2012). The Omega Point and Beyond: The Singularity Event. AJNR Am J Neuroradiol, 33(3), 393-395. doi:10.3174/ajnr.A2664

Chardin, P. T. (1947). The formation of the noosphere. Organism.earth. Diakses pada Februari 24, 2026, Dikutp dari naskah yang diarsipkan The Library of Consciousness: https://www.organism.earth/library/document/formation-of-the-noosphere

Chardin, P. T. (1960). The Divine Milieu. New York: Harper & Row Publishers.

Chardin, P. T. (1999). The Human Phenomenon. (Penerjemah: S. Appleton-Weber.) Brighton, England: Sussex Academic Press.

Delio, I. (2025). Can Science Alone Advance the Noosphere? Understanding Teilhard's Omega Principle. Theology and Science, 23(1), 21–37. doi:10.1080/14746700.2024.2436778

Florio, L. (2023). The Evolutionary Process Leading Up to the Anthropocene as Seen Through Pierre Teilhard de Chardin’s Cosmic Christology. Bagian dari dalam buku L. Valera, Pantheism and Ecology: Cosmological, Philosophical, and Theological Perspectives (Vol. 6. 125-133). Cham: Springer Nature Switzerland. doi:10.1007/978-3-031-40040-7_10

Giustozzi, G. (2024). «IL DIO CHE MUTA». IL CONTRIBUTO DI PIERRE TEILHARD DE CHARDIN E DI ALTRI PENSATORI DEL XX E XXI SECOLO AL DIBATTITO SUL FUTURO DELL’ESPERIENZA RELIGIOSA. Orbis Idearum, 12(2), 117-149. doi:10.26106/wkk6-0754

Grumett, D. (2007). Teilhard de chardin's evolutionary natural theology. Zygon, 42(2), 519-534. doi:10.1111/J.1467-9744.2007.00519.X

Haward, A. S. (2022). Kristus Kosmis Menurut Pierre Teilhard de Chardin. MELINTAS An International Journal of Philosophy and Religion, 38(2), 170-188. doi:10.26593/mel.v38i2.7399

Lok, P. (2025). Pierre Teilhard de Chardin’s mystical materialism and its ecological implication. Theology, 128(5), 345–353. doi:10.1177/0040571x251367606

Morowitz, H. J., Schmitz-Moormann, N., & J., J. F. (2005). TEILHARD'S TWO ENERGIES. Zygon®, 40, 721-732. doi:10.1111/j.1467-9744.2005.00698.x

Olmedo, C., & Jesús, J. (2024). Teilhard de Chardin inspiración para el diálogo entre la ciencia y la fe. Revista de Fomento Social , 293, 157-173.

Reis, J. E. (2014). Teilhard de Chardin’s idea of progress and theory of cosmological evolution. Spaces of Utopia: An Electronic Journal, 2(3), 41-52.

Rossi, A. D. (2021). Teilhard’s Catholicity: An Evolution of Consciousness. Religions, 12(9), 1-8. doi:https://doi.org/10.3390/rel12090728

Strobel, L. (2023). Pierre Teilhard de Chardin evolúciós teológiája és annak fogadtatása a teológiai és tudományos szakirodalomban. Opuscula Theologica Et Scientifica, 1(2), 127-137. doi:10.59531/ots.2023.1.2.127-137

Vidal, C. (2021). Pierre Teilhard de Chardin: a visionary in controversy. Hist Philos Life Sci, 43(4), 125. doi:10.1007/s40656-021-00475-7

Vidal, C. (2024). What is the noosphere? Planetary superorganism, major evolutionary transition and emergence. Systems Research and Behavioral Science, 41(4), 614-622. doi:10.1002/sres.2997